آیا بدون شفیع میتوان با خدا رابطه برقرار کرد؟/ایت الله جوادی آملی

اگر «الف» به «ب» نزدیک باشد قطعا «ب»  هم نزدیک به «الف»  است آیا در مورد خداوند و ما هم همینطور است؟

 چرا خداوند از رگ گردن هم به ما نزدیک است و ما از خدا دور هستیم؟

 بیان نورانی امام سجاد(سلام الله علیه) در اول دعای «ابوحمزه ثمالی» و همچنین در بخش‌های میانی آن دعا، این است که

خدایا انجام امور دو راه دارد و این دو راه جدای از هم نیستند؛

1)دستور می‌دهید که فرشته‌ها و مأموران و مدبّرات الهی این کار را انجام دهند،

2) امّا همه جا خودت هم حضور داری،

نه اینکه ـ معاذ الله ـ تو سرِ سلسله باشی و اینها سلسله جنبان باشند و در وسط و آخر راه، اینها حضور داشته باشند و شما حضور نداشته باشید!

...ما اگر بخواهیم بگوییم «یَا الله مِنْ‏ غَیْرِ شَفِیع»، این ـ معاذ الله ـ انکار شفاعت نیست؛ یعنی بدون شفاعت هم می‌شود کار کرد «بغَیْرِ شَفِیع»؛

اگر ما حال داشتیم و گفتیم «یا الله» جواب ما را می‌دهی، منتها ما آن حال را نداریم که بدون وسیله، بدون شفیع و بدون ارتباط با چیزی با تو رابطه داشته باشیم، وگرنه تو حضور داری!

این از دقایق قرآن کریم است که آمده فرموده «قُرب» و «بُعد» یک اضافهٴ «متخالفة الاطراف» است! اینچنین نیست که این دیوار شرقی به این دیوار غربی نزدیک باشد و دیوار غربی از دیوار شرقی دور باشد، این شدنی نیست و اینها جزء اضافه‌های «متوافقة الاطراف» است که طرفین شبیه هم هستند؛

امّا دین آمده گفته نه خیر! همین «قُرب» و «بُعد»ی که شما خیال می‌کنی اضافهٴ «متوافقة الاطراف» است، درباره ذات اقدس الهی و مدبّرات زیر مجموعه آن و انسان، گاهی اضافهٴ «متخالفة الاطراف» می‌شود؛

یعنی «الف» به «باء» نزدیک است؛ ولی «باء» از «الف» دور میباشد. چنین چیزی سابقه نداشت که ما «قُرب» و «بُعد» داشته باشیم که یکی به دیگری نزدیک باشد و آن دیگری از این یکی دور باشد.

فرمود ذات اقدس الهی ﴿أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَریدِ﴾[ سوره ق, آیه16] است که با همه هست و از همه چیز به شما نزدیک‌تر است؛ امّا یک عدّه ﴿یُنادَوْنَ مِنْ مَکانٍ بَعیدٍ﴾،[ سوره فصلت, آیه44]

بعد برای این کار مثال زدند؛ مثل اینکه کسی دوستی دارد، به او خیلی علاقهمند است، سالها در هجر او می‌سوزد، آن دوست از سفر برگشت و آمد کنار او نشست و او نمی‌دید و از دور خدایا می‌کرد!

بی دلی در همه احوال خدا با او بود ٭٭٭ او نمی‌دیدش و از دور خدا یا می‌کرد

 این دوست به او نزدیک است؛ ولی در اثر کوری از او دور است. اگر کسی ﴿أَعْیُنُهُمْ فی‏ غِطاءٍ عَنْ ذِکْری﴾[ سوره کهف, آیه101.] شد،

اگر ـ معاذ الله ـ کسی ﴿لا تَعْمَی الْأَبْصارُ وَ لکِنْ تَعْمَی الْقُلُوبُ الَّتی‏ فِی الصُّدُور﴾[ سوره حج, آیه46] شد این از خدا دور است، با اینکه خدا ﴿أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَریدِ﴾ است.
  تفسیر سوره مبارکه غافر جلسه چهارم

1393/11/04

منبع:http://hakim-javadi-amoli.mihanblog.com/post/180

/ 0 نظر / 12 بازدید